دروغ سیزده

گفت اندوه تو را یکروزه  پایان می دهند

وعده ی پار تو را امسال یاران می دهند

چین ز چهر یار کج رفتار زایل می شود

بوسه را مه طلعتان پیدا و پنهان می دهند

صف ز مُد می افتد و کار همه بیچارگان

بی تغیَر بی تکبَر زود سامان می دهند

بی صف و بی وعده‌ی فردا بیا، بی فسَ و فس

وام بانکی، بی ریا و بهره آسان می دهند

مرغ و نان و گوشت هم یکباره ارزان می شود

خوردنی از هر رقم فِتَ و فراوان می دهند

قبض آب و گاز وبرق ات چون زمان آن فقید!

می کم اند و هر چه افزودند، تاوان می دهند

پرتقال و سیب و نارنگی و موز و خربزه

هرچه خواهی تازه و ارزان و میزان می دهند

گفتم این ها را که گفتی از کجا باید گرفت ؟

گفت بعد از سیزده توی بیابان می دهند